Ágatha Bednarczuk Rippel, zilveren medaillewinnaar in Rio-2016 en wereldkampioen beachvolleybal, verzekerde zich vooraf van een plek op de Olympische Spelen van Tokyo 2020.
In haar carrière heeft Ágatha al verschillende titels gewonnen, waaronder in 2015, ongeslagen, het Wereldkampioenschap Beachvolleybal in Den Haag, Nederland, waarmee ze ook de titel van MVP (beste speler) van het toernooi veiligstelde. In hetzelfde jaar bereikte hij ook de hoogste podiumplaats op de World Tour.
In 2016 beleefde hij het hoogste punt uit zijn hele carrière: het winnen van de zilveren medaille op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro.
Momenteel maakt de atleet, naast Duda en onder leiding van coach Marco Char, deel uit van het Braziliaanse team dat het meeste podium bereikte op het World Circuit van 2017.
In 2018 won het duo enkele titels, waarmee ze goud veiligstelden in de Itapema-etappe, zilver in Moskou en brons in Warschau op het World Circuit, resultaten die het team de seizoenstitel opleverden. Bovendien waren ze kampioen van de World Tour Finals.
In dit interview sprak Ágatha, die vakantie doorbrengt met haar familie in Paranaguá, exclusief met Folha do Litoral News, waarbij ze het slotfestival van activiteiten benadrukte van het beachvolleybalproject dat ze in Paranaguá ontwikkelt, waarvan ze de meter is, en die op zondag de 1e wordt gehouden, de succesvolle samenwerking met Duda Lisboa en wat Brazilianen van het duo in Tokio kunnen verwachten. Bekijk het:
Folha do Litoral News: Zondag is het slotfestival van het project waarvan jij de meter bent. Vertel ons hoe dit grote feest eruit zal zien.
Agatha: Traditiegetrouw houden wij dit feest aan het eind van het jaar. Het is een festival dat activiteiten afsluit om het jaar af te sluiten. We kozen deze datum, 1 december, meer voor mijn persoonlijke agenda dan voor het project. Hoewel we het feest op zondag houden, gaat het project door met activiteiten tot eind december en eindigt het vlak voor Kerstmis. Maar omdat dit een datum was waarop ik hier in Paranaguá kon zijn, en vanwege verplichtingen dit jaar helaas niet veel naar de stad kwam, kon ik niet dichtbij het project zijn, dus vroeg ik om het te laten plaatsvinden op een datum dat ik erbij kon zijn, want zoals altijd wil ik iedereen zien, ik wil ervan genieten en voor mij is dit contact met de projectstudenten en de mensen hier erg belangrijk. Het project is niet iets dat ik heb gecreëerd en verlaten, integendeel, ook al ben ik ver weg, ik spreek dagelijks met de mensen die hier werken en volg wat er gebeurt en wordt uitgevoerd, en ik handel ook daadwerkelijk. En het wordt een festival zoals iedereen dat gewend is, we zetten de deuren open voor de hele bevolking, niet alleen voor onze studenten. Er zullen veel activiteiten zijn: beachvolleybal en voetbal, de solidariteitstent die de functionele atleten promoten en bijdragen om te helpen met het project, we hebben Sesc Paranaguá als partner, die wat speelgoed meeneemt, de sets die aan de kinderen worden bezorgd en de snack vanaf de middag, wat belangrijk is, altijd op zoek naar een geweldig feest. Het begint om 14 uur en duurt tot 18 uur, hier in het Sand Sports Training Center van het project. Kom met je gezin, want het is een tijd om samen te spelen.
Folha do Litoral News: Vertel ons iets over het Ágatha en Duda-team.
Agatha: Dit team is vanaf het begin opgericht met de Olympische Spelen in gedachten. Op de dag dat we ons eerste interview gaven, 4 januari 2017, zeiden we dat de belangrijkste reden van het team zou zijn om in Tokio te zijn, en het feit dat we in Tokio zijn schept een nieuw doel. Je kunt pas over medailles en podia op de Olympische Spelen praten als je je hebt gekwalificeerd. Onze eerste focus was dus classificatie. We wisten dat we veel zouden meemaken en veel toernooien zouden spelen. Deze drie jaar waren dus een leerervaring voor ons team. Wanneer je een doel als dit stelt, is het onvermijdelijk dat je niet transformeert. En je transformeert als mens. Als het doel hoog is, zul je moeilijke tijden doormaken, en ze dagen je uit. Op sommige momenten moeten we agressiever zijn, op andere moeten we een stapje terug doen, dit geldt voor alles: de planning van het team, de relatie tussen het duo en het duo met de technische staf. Het is een heel uitdagend pad, omdat er veel toernooien zijn en we gemiddeld twintig toernooien per jaar spelen, en daarvan is meer dan de helft internationaal. Er is ook de uitdaging om veel tijd buitenshuis door te brengen, het gezins- en privéleven op te geven en veel te reizen. Het leven van een atleet is moeilijk en vereist opofferingen, en in deze periode hebben we dat gehad, maar dit team is aan het winnen, een stabiel team met resultaten. Wat zorgt ervoor dat het voelt alsof alles de moeite waard is.
Folha do Litoral News: Hoe was het om het nieuws te ontvangen dat het duo zich daadwerkelijk had gekwalificeerd voor de Olympische Spelen?
Agatha: Duda en ik praatten en waren het erover eens dat we de scores niet bij elkaar zouden optellen. We hadden de informatie dat de Olympische race tot februari 2020 zou duren, en we zeiden: laten we volleyballen en niet tellen, want dat zal slecht voor ons zijn, laten we ons concentreren op wat we moeten doen, namelijk goed spelen, en we hebben het geleefd. Voordat we op het podium van Rome speelden, spraken we met de technische commissie en vroegen hoe onze classificatie was, omdat we dachten dat we heel dicht bij het winnen van de plek waren, aangezien we op de eerste plaats stonden op de Braziliaanse Olympische ranglijst. Er waren slechts twee plekken en we wisten dat we er dicht bij waren om er één te winnen. We speelden dus in de wetenschap dat als we de 1e plaats zouden bereiken, we ons zouden kwalificeren, zelfs als onze tegenstanders in februari 9 de 1e plaats zouden bereiken, vanwege de totaalscore. Dus toen Rome in september eindigde, wisten we dat we geclassificeerd waren, maar het is heel grappig, want totdat het nieuws officieel naar buiten komt, vier je het niet. Mensen kwamen me omhelzen en feliciteren en ik zei: “Rustig maar, jongens, als het officieel is, komen jullie weer met me praten”. Maar het gevoel van de aankondiging, die in oktober plaatsvond, is een gevoel van grote vreugde.
Folha do Litoral News: Wat zijn de planning en verwachtingen voor Tokyo 2020?
Agatha: Deze maand gaan we op vakantie, ik ben hier in Paraná en Duda blijft met haar familie in Sergipe. We gaan niet stoppen met fysieke training, we stoppen alleen met baltraining. De topsporter kan niet stoppen. Als januari begint, hebben we vanaf 6 januari een testweek in São Paulo en Rio de Janeiro. Dan gaan we naar Saquarema en blijven daar een tijdje in training. Dit begin van het jaar zal verschillende competities hebben. In januari, februari en maart hebben we nationale competities en een internationale in Mexico. De nadruk zal liggen op zware trainingen gericht op de Olympische Spelen. Daarna hebben we nog veel wedstrijden vóór de Olympische Spelen die midden in het jaar plaatsvinden. Veel mensen denken dat kwalificatie nu alleen nog maar op de Olympische Spelen speelt, maar dat is niet het geval, we gaan 7 tot 8 internationale competities spelen en vier nationale competities, vóór Tokio. De focus ligt op de Olympische Spelen, maar daarvoor hebben we nog veel belangrijke competities die ons vertrouwen en steun zullen geven om de Olympische Spelen goed te bereiken.
Folha do Litoral News: We wensen je succes op je nieuwe reis en welke boodschap laat je achter bij de Parnanguaras en Braziliaanse fans?
Agatha: Het is ongelooflijk om mijn stad, mijn staat en mijn land weer echt te kunnen vertegenwoordigen op de Olympische Spelen. Ik herinner me dat toen ik op de laatste Olympische Spelen classificeerde hoe blij het was voor de stad, ik de kans kreeg om een heel mooi verslag te maken in Folha do Litoral News waarin stond dat ik de eerste atleet uit de stad was die zich kwalificeerde voor de Olympische Spelen, en nu twee keer geclassificeerd, het is voor mij echt een groot geluk om onze stad en het land te mogen vertegenwoordigen. Ik wil dit meemaken, maar er is nog tijd genoeg, ik geniet van elk moment, ik ben al 36 jaar oud. , en dit zouden mijn laatste Olympische Spelen kunnen zijn, want de volgende zal in 2024 zijn, in Parijs, en tegen die tijd speel ik misschien volleybal, maar als ik terugkom, is het de komende maanden erg blij om weer op een Olympische Spelen te kunnen zijn . Mijn gevoel is om van elke seconde te genieten. Deze zondag, tijdens het Festival, zal ik iets nieuws brengen voor degenen die mijn carrière volgen, en ik kan er niet vóór zondag over praten, het zal een verrassing zijn en tot die tijd zal ik jullie nieuwsgierig houden, en wie er ook aanwezig is festival weet het meteen. Ik maak van deze gelegenheid gebruik om mijn knuffel en genegenheid over te laten aan de hele stad en zeg dat ik op sociale media volg hoeveel jullie mij en mijn team steunen, en hoeveel de mensen van Parnanguara zich door mij vertegenwoordigd voelen als een atleet die de naam draagt van de stad, en als ik in Paranaguá ben, komt deze genegenheid hartelijk van mensen, en soms houden mensen die ik niet eens ken me tegen om me een kus en een arm te geven, en zeggen dat ze voor me duimen. Deze genegenheid is zeer motiverend. Ik wilde deze liefde heel graag bedanken en zeggen dat ik mijn best zal doen, omdat ik iemand ben die altijd elke dag mijn best probeert te doen. Zowel op het veld als daarbuiten kun je er zeker van zijn dat ik mijn best zal doen en deze energie die ons vooruit drijft, zal blijven doorgeven.
